NIEDZIELA ŚWIĘTEJ RODZINY

SŁOWO BISKUPA KIELECKIEGO
NA NIEDZIELĘ ŚWIĘTEJ RODZINY JEZUSA, MARYI I JÓZEFA
27 grudnia 2020 r. 

Drodzy diecezjanie! 

Rodziny naszej Ojczyzny, a w niej rodziny diecezji kieleckiej, stanowią piękny i godny najwyższego szacunku świat osób, gdzie wokół ojca i matki gromadzą się dzieci, owoc ich małżeńskiej miłości, która realizuje się przez macierzyństwo i ojcostwo, aby trwać w rodzicielstwie, które jest odpowiedzialnym zadaniem obojga rodziców. Taka wspólnota została zamierzona i chciana przez Boga Stwórcę. „Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2,24). Dalsza pedagogia o małżeństwie to nauczanie Pana Jezusa, który małżeństwo obdarował godnością i łaską sakramentu, aby było czytelnym i wiernym znakiem miłości  kobiety i mężczyzny w myśl ewangelicznej prawdy: „A tak już nie są dwoje, lecz jedno  ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela” (Mt 19,6). 

Ta prawda była nowością w antycznym świecie, a niezmordowany głosiciel  Ewangelii św. Paweł Apostoł tak oto pouczał pierwszych chrześcijan. „Mężowie miłujcie  żony, bo i Chrystus umiłował Kościół” (Ef 5,25). Komentując ten fragment Listu do Efezjan  św. Jan Chryzostom niemalże do heroizmu sprowadza miłość małżeńską i prosi: „Mężowie  – mówi – miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół. Widzicie granice posłuszeństwa?  Posłuchajcie więc o granicy miłości (…). Troszcz się więc o nią, jak i Chrystus troszczy się  o Kościół. Gdyby trzeba było ofiarować za nią wszystko, gdyby należało tysiąc razy zostać  posiekanym lub też cierpieć i stracić wszystko, to nie rezygnuj z niej; gdybyś bowiem nawet  wszystko to zniósł, nie myśl, że uczyniłeś coś podobnego temu, co uczynił Chrystus” (por.  Św. Jan Chryzostom, XX Homilia na List do Efezjan – fragmenty). 

Na wspólnej drodze życia małżeńskiego i rodzinnego potrzeba wzajemnej miłości,  która zaprawiona smakiem Ewangelii jest wierna i nie zazdrości, jest cierpliwa i łaskawa,  nie szuka swego, nie unosi się gniewem i obca jest jej pycha. Swoje źródło radości znajduje  w wolności i prawdzie, a nadzieja karmiona wiarą i zaufaniem sięga dalej niż ludzkie  marzenia (por. 1 Kor 13,4-7).

Bracia i siostry! 

Ideał takiej miłości ma swój obraz w bohaterach dzisiejszego święta, jakimi są: Jezus, Maryja i Józef, czyli Święta Rodzina z Nazaretu. Aby ten ideał był nadal obecny w życiu małżeńskim i rodzinnym Kościół musi zanieść w te środowiska niezmienną,  a zawsze nową Ewangelię Jezusa Chrystusa. To właśnie rodziny powołane są do przyjęcia  i przeżywania planu Bożego wobec nich, w zależności od obecnych warunków świata,  w jakich żyją. Jednocześnie Kościół jako wspólnota wiary musi głębiej poznawać tajemnicę  małżeństwa i rodziny również poprzez życiowe sytuacje, nurtujące pytania, niepokoje  i nadzieje młodzieży, małżonków i rodziców żyjących dzisiaj. A współczesny świat i media  nie próżnują. Przedkładają liczne i kuszące propozycje, które w różny sposób zdradzają  prawdę i godność osoby ludzkiej, a tym samym narażają na niebezpieczeństwo wolność  i zdolność obiektywnej oceny rzeczywistości godności ludzkiej, a tym samym małżeństwa  i rodziny (por. Jan Paweł II, Familiaris consortio, 4). 

Bóg Ojciec, który dla Jezusa Chrystusa Bożego Syna wybrał misję Odkupiciela  w naszym ludzkim świecie nie szukał nadzwyczajnych sposobów Jego obecności wśród  ludzi. Ale po prostu, kiedy Maryja wyraziła swoje FIAT, tak niech mi się stanie według  Twego słowa (por. Łk 1,38), wtedy mocą Ducha Świętego Słowo stało się Ciałem  i zamieszkało między nami (por. J 1,14). 

Bóg nie obala swoich odwiecznych praw i nadal pragnie, aby człowiek przychodził  na świat, gdzie czeka na niego miłość matki i ojca, ciepło rodzinnego domu oraz bezpieczna  przyszłość. Jakże piękny obraz wyłania się ze świadectwa Joanny Emanueli Molla, o swojej  świętej Matce. Mówi o pięknie i harmonii relacji małżeńskich i rodzicielskich między  Świętą, a jej mężem Piotrem i dziećmi: „Naprawdę nie wiem, jak dziękować Panu za  szczególny i niezmierzony dar, jak zawsze nazywał go tata, za to, że podarował nam Świętą  Żonę dla niego i Świętą Matkę, dla nas dzieci, abyśmy mogli dzielić się z całym światem!”. 

Święci zawsze są darem dla całego Kościoła, a ich świadectwo wiary jest  nieprzemijające. Swoim duchowym pięknem inspirują życie innych uczniów Jezusa  Chrystusa, aby odważnie podążali tym samym śladem jak święci, wiedząc, że ten szlak  wcześniej przeszedł Jezus, który sam jest drogą, prawdą i życiem (por. J 14,6). 

Moi drodzy! 

3. Wcale niedawno, w dniu 8 grudnia Ojciec Święty Franciszek ogłosił Rok  św. Józefa, łącząc z nim swój List apostolski Patris Corde oraz przywilej zyskiwania w tym  czasie przez wiernych odpustów, a więc specjalnych łask związanych z modlitwą i życiem  sakramentalnym.

Na kartach Ewangelii św. Józef jawi się jako osoba bardzo skromna, określana  mianem męża sprawiedliwego (por. Mt 1,19), który był cieślą, a więc człowiekiem pracy.  Jemu Bóg zlecił opieką na Jezusem, którego na świat wydała Maryja, a on miał przywilej,  aby Mu nadać imię Jezus (por. Mt 1,21). Litania do św. Józefa wymienia kilkanaście  przymiotów Świętego z Nazaretu, a Ojciec Święty Franciszek wskazuje na jego miłość,  czułość, posłuszeństwo, twórczą odwagę oraz pracowitość. 

W osobie św. Józefa widzimy kogoś, kto nie jest z innego świata, ale na tym świecie  jest wzorem mężczyzny i ojca. Z godnością przyjmuje nowe wyzwania i nie żyje  przeszłością, ale prawdziwą miłością. Józef potrafił kochać w sposób niezwykle wolny  i nigdy nie stawiał siebie w centrum. Potrafił usuwać siebie na drugi plan a umieścić  w centrum swojego życia Maryję i Jezusa. Jego osobiste szczęście nie polega wcale na  logice ofiary z siebie, ale daru z siebie (por. Patris Corde, 7). 

Dlatego od św. Józefa – opiekuna Kościoła i patrona Rodzin – musimy nauczyć się tej  samej wiernej troski i odpowiedzialności. Kochać Jezusa i Jego Matkę Maryję, aby taką  samą miłością w odwadze męża i ojca, dziadka i przyjaciela kochać swoją żonę i dzieci, i tę  najpiękniejszą wspólnotę życia jaką jest rodzina. Amen. 

Z darem świątecznych życzeń i pasterskiego błogosławieństwa
Wasz Biskup  † Jan Piotrowski
Kielce, 20 grudnia 2020 r. – IV Niedziela Adwentu 

__________________________ 

KURIA DIECEZJALNA  W KIELCACH  Nr OA – 119/20 Kielce, dnia 22 grudnia 2020 r.  Powyższe Słowo Pasterskie Biskupa Kieleckiego należy odczytać wiernym  w niedzielę 27 grudnia 2020 r. w Święto Świętej Rodziny.
† Andrzej Kaleta  WIKARIUSZ GENERALNY 

źródło: https://www.diecezja.kielce.pl/nauczanie-biskupa/listy-pasterskie